Terug naar activiteiten
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

Kerst vieren we samen, pa hoort er gewoon bij

Oscar (49)

‘Mijn vader (80) heeft nu een jaar of tien alzheimer en woont sinds anderhalf jaar in een verpleeghuis. Er is geen enkele herkenning meer, alles is nieuw voor hem. Hij beseft niets meer, maar fysiek is hij nog ok. We kunnen hem dus redelijk makkelijk ophalen en zolang dat nog gaat, hoort hij er gewoon bij.’

‘We zijn een hechte familie met vier kinderen. Mijn moeder woont zelfstandig in het ouderlijk huis, al meer dan 45 jaar. Daar heeft ze in de negen jaar voordat mijn vader opgenomen werd, voor hem gezorgd. Het kerstdiner is traditie. We zijn dan bijna altijd met de hele familie, toch al gauw een man of veertien bij elkaar. Sinterklaas vieren we de laatste jaren in kleine kring, met ons eigen gezin en de opa’s en oma’s. We eten dan lekker en wij regelen wat kleine cadeautjes, vooral voor de kinderen. Mijn vader is daar ook bij aanwezig. Zolang hij het naar zijn zin heeft en zich op zijn gemak voelt, is het goed. Gaat het niet meer, dan brengen we hem weer naar huis. We wonen redelijk in de buurt, dus ophalen en weer naar huis brengen is geen enkel probleem.’

‘Ik hecht er veel waarde aan dat mijn vader erbij hoort, ook zoals hij nu is. Natuurlijk hebben we het er onderling over en stellen we de vraag ‘wat te doen’. We bekijken het vanuit verschillende perspectieven. Wat is het beste voor pa, maar ook: wat is het beste voor ma. Zij vindt het moeilijker om hem bij dit soort gelegenheden erbij te hebben. Ze schiet, heel logisch, in de zorgmodus zodra mijn vader er is. Dat levert haar veel stress op. Ik zie het als mijn taak om ervoor te zorgen dat zij toch kan genieten en de zorg aan ons over laat. We moeten het voor hem zo gemoedelijk mogelijk maken. Als hij op zijn gemak is, is het goed en kan hij er gewoon bij zijn ook al beseft hij niet dat hij bij zijn familie is. Ik ben ervan overtuigd dat als we dat goed doen, pa geniet en gelukkig is.’

‘Wij zijn meestal gastgezin. Iedereen komt bij ons voor het Kerstdiner. Daardoor vind ik dat onze wensen en ideeën wat zwaarder mogen wegen. Is het volgend jaar bij een broer of zus van mij, dan geldt dat wat mij betreft ook voor hen. We zijn daar heel open in, het is absoluut geen strijd.’

‘Het succes van de feestdagen en de aanwezigheid van mijn vader daarbij, hangt nauw samen met het bewustzijn van het gezelschap over de omgang met mijn vader. Ik wil voorkomen dat mensen moeilijk gaan doen en de discussie aangaan omdat pa een glas wijn van iemand pakt in de veronderstelling dat het van hem is. Of joviaal roepen: ‘Ha Hans, ken je me nog?’ Dat zijn dingen waar ik op zo’n dag, overigens heel pragmatisch, alert op ben en veel aandacht aan besteed. Ja, dat hoort er ook gewoon bij als je vader dementie heeft.’

Foto: privéfoto van Oscar met zijn vader en zijn zoon

Gerelateerde artikelen:
0 reacties
Gerelateerde artikelen:

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies