Terug naar douchen
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

Mijn moeder en ik staan samen onder de douche

Bianca (58)
Douchen en dementie selfie Bianca en haar moeder

‘Om de zaterdag ga ik bij mijn moeder op bezoek in het verpleeghuis. Ze praat bijna niet meer en herkent mij niet als haar dochter. Allerlei handelingen is zij vergeten, maar ze doet wel dingen na van anderen. Toen ze niet meer wilde douchen, kwam ik op het idee om dat samen met haar te doen.’

‘Mijn moeder heeft alzheimer en woont op een gesloten afdeling in Huize Raffy, een verpleeghuis voor Indische en Molukse ouderen. Ze heeft een kamer met een eigen douche en toilet, maar wilde niet meer douchen. Ze was bang en werd boos op het personeel. De verpleging kreeg haar de douche bijna niet meer in. Daarom is anderhalf jaar geleden besloten haar alleen nog bij de wastafel te wassen. Het haar deden ze met droogshampoo. Ik kan me voorstellen dat haar angst te maken had met een traumatische ervaring uit haar jeugd. Of misschien kwam haar preutsheid nu sterker naar voren.’ 

‘Zelf voel ik mij pas wakker en lekker fris als ik ’s ochtends heb gedoucht. Het leek me fijn om mijn moeder dit gevoel ook weer te laten beleven. De eerste keer dat we samen douchten was heel vreemd. Wanneer douch je nu met je moeder? Ik had het als volwassene nog nooit gedaan. Het is heel intiem, je geeft jezelf bloot aan een ‘vreemde’, iemand die jou niet meer herkent. Iemand waarvan je niet weet wat ze denkt. Ik ‘dwong’ mijn moeder iets te doen, waar ze heel bang voor was.’ 

‘Ik kleedde me uit voor het bed, beetje bij beetje, en hielp haar daar ook mee. Ondertussen zong ik Nina bobo, het liedje dat haar baboe (kindermeisje) vroeger voor haar zong en zij later voor mij. Het kostte wat moeite om haar uit te kleden en haar de douche in te krijgen. Maar al dansend, haar dicht tegen me aangedrukt, lukte het om haar steeds verder onder de douche te krijgen. Ik zeepte haar in met zachte douchecrème, vervolgens ging ze zichzelf ook inzepen. Daarna waste ik haar haren lekker met shampoo. Op het laatst keek ze me lachend aan. Echt quality time.’

‘De keer erop lukte het weer en sindsdien doen we het altijd zo, al gaat het aan- en uitkleden tegenwoordig steeds lastiger. Ik laat mijn moeder zien hoe ik mij uitkleed, inzeep en afspoel en zij volgt mijn voorbeeld. Ik help haar waar nodig, stap voor stap. Zo spoel ik haar haren eerst uit met een bekertje water en pas daarna met een douchekop. Ondertussen zing ik liedjes uit haar jeugd voor haar. Soms zingt ze een zinnetje met me mee. Ze vindt het heerlijk!' 

‘Ik heb een foto van haar met mij in een babybadje in de douche gehangen. Ze herkent zichzelf niet, maar kleine kinderen vindt zij altijd leuk om naar te kijken. Misschien geeft de foto haar ook een veilig gevoel.’ 

‘Zolang het me lukt mijn moeder al dansend, zingend en knuffelend de douche in te krijgen, blijf ik het doen. Al is het maar één keer in de veertien dagen. Ik kom uit Haarlem en mijn moeder woont in Breda. Het douchen duurt zo’n half uur, daarna gaan we uitgebreid lunchen met de medebewoners en breng ik mijn moeder naar bed voor een dutje. Een bezoek neemt bijna een dag in beslag. Als ik dichterbij zou wonen zou ik vaker naar haar toe gaan.’

‘Ik kan het iedereen aanraden om als kind met je ouder te douchen, als het de verpleging niet meer lukt. Lichamelijk contact is altijd fijn! Al kan ik niets meer aan mijn moeder kwijt - geestelijk gezien ben ik haar al kwijt - ik kan haar op deze manier wel momenten van zichtbaar geluk geven. Haar ogen stralen. Zo’n blik gun ik iedereen met een ouder met alzheimer.’

Foto: privéfoto van Bianca en haar moeder

4 reacties
Tonen: Nieuwste reacties
Jouw laatste reactie op dit artikel
H

Hanneke

Iemand anders in mijn omgeving heeft dementie

Wat een prachtig en ontroerend verhaal van Bianca.
Ik deel het met de teamleiders van onze zorgorganisatie Ter Weel.

17 augustus 2017
Jouw laatste reactie op dit artikel
A

Anne-Cornelie

Mijn (schoon)ouder heeft dementie

Wat een mooi verhaal!

8 juli 2017
Jouw laatste reactie op dit artikel
D

Diane

Ik had in het verleden te maken met dementie

Mijn moeder had ook Alzheimer en heb haar 7 jaar geholpen ook in her verzorgingshuis waar ze tot voor kort woonde. Ze is helaas 22 feb j.l. overleden. Maar ik heb haar dan niet geholpen met douchen. Heb het weleens voorgesteld maar mocht niet. Thuis heb ik haar nog wel geholpen met douchen totdat de thuiszorg het van me overnam. Wat ik eigenlijk zelf had willen blijven doen. Want de thuiszorg werkte ook niet altijd even goed. En ik was haar dochter. Ik heb haar veel geholpen tussen m'n werk door en na mijn werk als taxiwerk. Soms wel zwaar maar ik deed het voor haat en had energie voor 10 en nu valt dat allemaal weg waar ik het nog erg moeilijk mee heb. Maar ik heb nergens spijt van en heb heel vredig afscheid van haar mogen nemen. Alleen jammer van het vlindernaaldje wat ze moest krijgen 2 dagen voordat ze ingeslapen was. Dat vond ik toen en nu nog moeilijk in mijn hoofd maar dat zal wel slijten. Kan er toch niets meer aan veranderen. Heb nu nazorg als ik wil praten. Helpt wel gelukkig. Ik vind het knap als je samen met je moeder kan douchen. Echt top!!!

5 juli 2017
Jouw laatste reactie op dit artikel
R

Redactie dementie.nl

Dag Diane,

Bedankt voor het delen van je ervaring.
Wat zorgzaam dat je zo goed voor je moeder hebt gezorgd. Als je lang en intensief voor iemand zorgt en diegene overlijdt, is het niet gek dat je het zorgen mist. Het kost tijd om aan de nieuwe situatie te wennen. Goed dat je nazorg hebt gezocht om het verlies een plek te geven.
Heb je dit artikel al gezien: https://dementie.nl/rouwverwerking/tips-voor-het-omgaan-met-het-verlies-van-je-naaste
Misschien helpt het bij jouw situatie.

Ik wens je veel sterkte met het verlies van je moeder.

Hartelijke groet,
Emma Schaap

6 juli 2017

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies