Terug naar overlijden
Informatie
geschatte leestijd 2 min

Omgaan met emoties na het verlies van je naaste

Het overlijden van een naaste is altijd moeilijk. Als je langere tijd voor je naaste hebt gezorgd, kunnen je emoties na haar heengaan tegenstrijdig en verwarrend zijn. Dat is heel normaal. Gun jezelf de tijd om alles een plek te geven en geleidelijk te wennen aan een nieuwe fase in je leven.

Verwarrende gevoelens na het afscheid

Na de dood van je naaste heb je misschien het gevoel dat je nauwelijks nog kunt rouwen: je hebt al zoveel verdriet gehad toen ze ziek was, dat het wel lijkt of je geen tranen of verdriet meer over hebt. Misschien voel je je ook wel opgelucht, omdat het lijden van je naaste voorbij is en er een einde gekomen is aan jouw zorgtaak. Die opluchting kan een gevoel van schaamte oproepen, maar je gevoel is heel normaal: je hebt een zware periode achter de rug en er valt bijna letterlijk een last van je schouders nu die taak is volbracht. Iedereen rouwt op zijn eigen manier: er is geen ‘goede’ manier om de dood van je naaste te verwerken.

In de laatste levensfase en na het overlijden van je naaste kun je met veel verschillende gevoelens te maken krijgen.  

  • Verdriet, shock, pijn;
  • Boosheid over de ziekte van je naaste;
  • Schuldgevoelens over wat je misschien beter had kunnen doen in de zorg voor je naaste;
  • Een murw gevoel, alsof je helemaal geen emoties kunt ervaren;
  • Een gevoel van eenzaamheid en doelloosheid;
  • Onvermogen om de situatie te accepteren;
  • Opluchting voor jezelf en je naaste.

Ik had me vooraf voorgesteld dat ik helemaal in zou storten na Kitty’s dood. Maar ik was vooral murw. Het leek alsof ik niet echt in mijn eigen lijf zat. Ik voelde niks.

Rob (75)

Verlate rouw

Soms kun je als je lange tijd voor een naaste hebt gezorgd kort na het afscheid van haar niet goed bij je verdriet komen. Dat heet verlate rouw. Je voelt je in eerste instantie dan vooral helemaal leeg. Je bent zo gewend geraakt aan je rol van verzorger, dat het even duurt voordat je je eigen leven opnieuw kunt oppakken. Je hebt al lang geen tijd meer gehad voor je eigen hobby’s. Ook je sociale contacten hebben waarschijnlijk geleden onder de ziekte van je naaste. Dat kan nog eens extra bijdragen aan je gevoelens van eenzaamheid.

Praat met mensen in je omgeving over wat je ervaart. Hun begrip kan je steun geven. Misschien kunnen zij je helpen om geleidelijk de draad van je eigen leven weer op te pakken. Het kan ook helpen om je gevoelens te bespreken met een verzorger die betrokken is geweest bij je naaste. Zij kan jouw gevoelens plaatsen omdat ze je naaste heeft meegemaakt tijdens haar ziekte. Met haar praten kan je helpen bij het verwerken van je gevoelens.

Ik heb meteen na Margriets dood het huis te koop gezet. Ik was toe aan een nieuw begin. Na een paar weken heb ik het bord weer uit de tuin gehaald: ik was er nog niet aan toe om “ons huis” te verlaten.

Casper (67)

Geleidelijk de draad weer oppakken

Het leven wordt niet meer hetzelfde na het verlies van je naaste. Maar er komt een tijd dat je pijn afneemt en je je in staat voelt je eigen leven weer op te pakken. Hoe lang dat duurt, verschilt per persoon. 

Wanneer de negatieve gevoelens niet minder worden en je het gevoel hebt dat het rouwproces ‘te lang’ duurt, is het verstandig om een afspraak te maken met je huisarts. Het kan zijn dat je door de heftige periode die je hebt doorgemaakt een depressie of burn-out hebt gekregen. De huisarts kan je in dat geval de benodigde zorg geven of doorverwijzen.

Wil je praktische tips om met het verlies om te gaan? Lees dan Tips voor het omgaan met het verlies van je naaste.

Geestelijk verzorger / ethicus

Tim is geestelijk verzorger en ethicus. Hij helpt je graag verder met vragen over het omgaan met verlies (nu en later), zingeving of dilemma’s bij dementie.
 

Stel je vraag >
0 reacties

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies