Terug naar vasculaire dementie
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

De belangrijkste aanpassing is dat mijn zus naar Nederland is gekomen

Karima (42)

‘Mijn moeder heeft al meer dan tien jaar vasculaire dementie. Ze gaat nu snel achteruit en kan bijna niet meer lopen. We verwachten dat ze binnenkort in haar bed verzorgd moet worden. Ook dat kan gewoon thuis, want mijn zus en ik zorgen honderd procent voor haar.’

‘Na het overlijden van mijn vader heb ik mijn moeder ingeschreven voor dit wooncomplex voor oudere Marokkaanse mensen. Dat vonden we als dochters veiliger en prettiger voor haar. Het is goed dat we dat hebben gedaan, want twee jaar later bleek ze dementie te hebben. De vergeetachtigheid kwam dus niet door de schok van het verlies.’

‘Het appartement is groot en gebouwd voor ouderen. Er zaten geen drempels in en het toilet en de douche zijn ruim genoeg voor mijn moeders rolstoel. In de afgelopen jaren hebben we verschillende aanpassingen gedaan om het zo prettig mogelijk voor haar te maken. De voorzieningen heb ik met hulp van onze casemanager - die raad ik iedereen echt aan! - bij de gemeente aangevraagd en zijn door de woningcorporatie geplaatst. Handgrepen, steunen en een douchestoel maken het verzorgen lichter. Nu zijn we bezig met een hoog-laagbed en een voorziening zodat ze veilig op de bank in de woonkamer kan liggen. Daar ligt ze graag omdat ze zich dan veiliger voelt, maar de bank is te hard, daar krijgt ze doorligplekken van. Ze is nu drie maanden bij een andere zus van ons in Marokko, daar heb ik haar vorige week naartoe gebracht, dus nu kunnen we dit allemaal mooi regelen. Als ze na de zomer terugkomt, kunnen we haar op bed wassen, aankleden en verschonen.’

‘De belangrijkste aanpassing is dat mijn zus Fatiha met haar man en jongste dochter vanuit Spanje naar Nederland is gekomen. Zij wonen nu vijf jaar bij mijn moeder in huis zodat Fatiha 24 uur per dag bij haar kan zijn en ze nooit alleen is. Mijn zus heeft de primaire zorg en wordt hiervoor betaald uit het persoonsgebonden budget van mijn moeder. Ik kom iedere dag en één keer per twee weken ben ik hier een weekend of neem ik mijn moeder mee naar mijn huis zodat mijn zus iets anders kan doen. Mijn moeder heeft een indicatie voor een verpleeghuis, maar dat is voor de zekerheid. Daar gaat ze naartoe als wij ziek worden of het fysiek niet meer kunnen.’

‘Verder hebben we in huis zo weinig mogelijk spullen staan. De kleine bijzettafeltjes zijn weg en we hebben het ruim ingericht. Het moet voor mijn moeder overzichtelijk zijn. Overal ligt laminaat of linoleum. In de kamer ligt een groot kleed waar ze niet over kan struikelen. Mijn moeder verstopt levensmiddelen dus we hebben weinig kastjes. Ze draagt alleen witte kleding en dat wat ze daarvan nodig heeft, ligt in haar kledingkast. De rest is uit het zicht. Medicijnen liggen achter slot en grendel en gevaarlijke dingen als lucifers en messen stoppen we weg. We zorgen ervoor dat ze nooit alleen in de keuken is. Voor de zekerheid is er een alarm dat afgaat als je het gas aan laat staan. En als het nodig is zorgen we voor nieuwe aanpassingen zodat mijn moeder hier altijd kan blijven.’

Karima (42)

0 reacties

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies