Terug naar vasculaire dementie
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

Ik haal kracht uit het mooie leven wat we gehad hebben

Hanneke (69)

Ruim zeven jaar geleden, nadat Dik een hartoperatie moest ondergaan, merkte ik dat het gedrag van mijn man wat begon te veranderen. Zijn rijgedrag werd anders en hij verloor ineens zijn passie voor koken, terwijl hij dat altijd zo graag deed. De veranderingen slopen er beetje bij beetje in, waardoor het mij eigenlijk niet zo opviel. Uiteindelijk is bij hem, nu twee jaar geleden, de diagnose vasculaire dementie gesteld. 

‘Ik maak mij het meest zorgen over de veranderingen in het gedrag van Dik. Alhoewel de dementie ook positieve eigenschappen bij hem naar boven gebracht heeft, vind ik het soms lastig om te zien dat Dik met oogkleppen op naar bepaalde zaken kijkt. Zoals hij met een enorme vaart door de supermarkt dendert, zonder op anderen te letten. In zulke situaties geneer ik mij soms wel een beetje voor hem. Ik vond het na de diagnose vooral lastig dat ik een andere rol kreeg dan daarvoor. Ineens was ik de mantelzorger en chauffeur van mijn partner, of ik dat nu wilde of niet’.

‘Het belangrijkste in onze situatie is dat we heel positief in het leven staan en dat we zoveel mogelijk samen proberen te doen. Ook houden we de zaag scherp. Ik praat met lotgenoten, heb een cursus ‘mantelzorger’ gedaan en we hebben een hele fijne casemanager die ons overal mee helpt en ons steeds voorbereid op wat er komen gaat. Ik weet dat ik Dik in zijn waarde moet laten en niet van alles uit zijn handen moet nemen. Tot nu toe werkt dat heel erg goed. Dan vraag ik hem bijvoorbeeld of hij het goed vindt als we om 14.00 uur weggaan, zo heeft hij het gevoel de regie in handen te houden. En dat altijd met een lach’.

‘We maken veel lol samen, maar kunnen ook nog heel goed ons eigen ding doen. Ik ben dol op tuinieren en Dik gaat vier dagdelen naar het ontmoetingscentrum om te kletsen met 'de kerels'. We genieten echt van het leven. Daar haal ik ook heel erg de kracht uit. We hebben zo'n fijn leven gehad, heerlijk om op terug te kunnen kijken. Als het straks zwaarder wordt, hoop ik dat ik daar ook de kracht uit kan blijven halen’.

‘Over de praktische kanten van de toekomst denk ik nog niet zo na. Ik weet dat het niet leuk is als we op een gegeven moment ons mooie huis moeten opzeggen bijvoorbeeld. Wat dat betreft probeer ik met de dag te leven. Ik ben er, samen met onze casemanager, wel erg alert op dat we preventief blijven werken. Het is nu nog niet aan de orde, dus dan laten we het even zo. Maar ik ben me er heel erg van bewust dat die tijd gaat komen. En dan zorg ik ook dat we er op tijd mee voor de dag komen. De situatie ontkennen en niets aangrijpen werkt in ieder geval niet.’

Hanneke (69)

0 reacties

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies