Terug naar verpleeghuiszorg
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

Wanneer ik zelf goed in mijn vel zit, kan ik langer mijn geduld bewaren

Lilian (51)

Al langere tijd zorg ik alleen voor mijn vader. Tot voor kort woonde hij thuis en probeerde ik de zorg zoveel mogelijk met mijn dochters en de professionele hulpverleners te delen. Toch merkte ik dat het meeste op mijn schouders terechtkwam. Bijna al mijn tijd en energie gingen zitten in het zorgen voor mijn vader en daarnaast werkte ik ook nog. Ik kwam bijna niet meer aan mezelf toe. Nu hij is opgenomen in een verpleeghuis geeft dat meer rust, al blijft het een uitdaging om goed voor mezelf te blijven zorgen.

‘Toen mijn vader werd opgenomen in het verpleeghuis, verwachtte ik dat ik wat meer tijd voor mezelf zou krijgen. Maar helaas bleek dat toch een stuk minder het geval dan ik had verwacht. Mijn vader voelde zich niet thuis in het verpleeghuis en liep een aantal keer weg. Hij was erg onrustig en bleef mij tientallen keren op een dag bellen en vragen stellen. Ik merkte dat de verhuizing erg verwarrend voor hem was, waardoor zijn gedrag in eerste instantie problematischer werd dan toen hij nog thuis woonde. De noodzaak om voor mezelf te blijven zorgen bleef dus onverminderd’.

‘Ik probeer regelmatig af te spreken met vriendinnen of een stuk met de hond te gaan wandelen in het bos. Door leuke dingen te blijven doen kan ik ontspannen en mezelf weer even opladen. Dat heb ik soms echt even nodig. Want wanneer ik zelf goed in mijn vel zit, kan ik langer mijn geduld bewaren bij mijn vader. Maar juist ook leuke dingen doen mét mijn vader geeft mij energie. Dan pakken we bijvoorbeeld de duofiets en gaan lunchen in het dorp. Of we gaan een stukje rijden met de auto wat hij altijd al heerlijk vond om te doen. Hij vergeet dan meestal even alles waar hij zich druk om maakte en ik ontspan dan ook. Het is fijn om te merken dat we ook samen nog kunnen genieten’.

‘Verder probeer ik zoveel mogelijk ondersteuning te vragen. Mijn drie dochters helpen mij nog steeds in het zorgen voor mijn vader, ook met veel praktische zaken. Daarnaast hebben we afgesproken dat ik niet meer alleen naar hem toe ga, maar altijd met één van mijn dochters. Dit doen we omdat ik merkte dat hij iedere keer als ik na een bezoek in mijn eentje weer naar huis wilde gaan, graag weer mee wilde. Wanneer één van mijn dochters erbij is, heeft hij de juiste afleiding en kunnen we rustiger afscheid nemen. Dat geeft niet alleen mij, maar ons allemaal een fijn gevoel’.

‘Ondanks dat ik mijn best doe, blijft het een uitdaging om tijd vrij te maken voor leuke dingen. De zorg voor mijn vader, mijn werk en andere verplichtingen zijn dan toch de eerste dingen die gedaan moeten worden. Ik denk dat het nog even de tijd nodig heeft, zodat ik aan deze nieuwe situatie kan wennen’.

Lilian (51)

Hoe voel jij je vandaag?

Uit onderzoek blijkt dat het grootste deel van de mantelzorgers zwaar belast is. Voel je je belast? Maak de mantelzorgtest. Zo weet je binnen 5 minuten in hoeverre je belast bent en krijg je tips hoe je hiermee omgaat.

0 reacties

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies