Terug naar ziekte van alzheimer
Ervaringsverhaal
geschatte leestijd 2 min

Rust proberen over te brengen, dat is het allerbelangrijkste

Jacqueline (48)

‘We zijn verliefd op elkaar geworden toen Wout al beginnende alzheimer had. Hij woont inmiddels dicht in de buurt in een woonzorgcentrum en al anderhalf jaar zijn we stapelgek op elkaar. Ach, waarom zou je niet genieten en gelukkig zijn zolang het gaat?' 

‘Je zou denken dat door de geheugenproblemen ik als nieuwe liefde niet bij Wout in zijn hoofd blijf hangen. Maar niets is minder waar. Heel soms weet hij het even niet, maar dat is altijd snel over. Dan glimmen zijn ogen en straalt hij. “Jij bent m’n toppertje, m’n allessie”, zegt hij dan.’

‘Vanuit mijn werk in de thuiszorg ga ik om met mensen met dementie. Zo heb ik Wout ook leren kennen. Dus vanuit mijn werkervaring weet ik hoe ik ermee om moet gaan. Rustig blijven is eigenlijk de basis. Ik observeer en kijk naar zijn gezichtsuitdrukking, daar kan ik veel uithalen. En praten, veel praten. Met een zachte stem rustig vragen wat eraan scheelt. Wout is gewoon lief, maar als ik vanuit mijn werk bij iemand ben die agressief is, doe ik niks. Ik blijf rustig want juist als je wat doet, krijg je een klap. Soms ga ik even weg en kom een kwartiertje later terug, dan is er vaak niks meer aan de hand.’

‘Wout is wel eens verdrietig en dan ga ik bij hem zitten. Ik raak hem aan, sla een arm om hem heen. We zitten dan zo samen en ik stel hem gerust door te zeggen dat ik bij hem ben, dat we samen zijn. Dat werkt, tenminste, ik vind dat het werkt. Je moet hem niet bemoederen en als een klein kind behandelen, daar heb ik sowieso moeite mee. Het is een volwassen man, die moet je in zijn waarde laten. Dat doe ik ook met dingen waar hij hulp bij nodig heeft. Ik corrigeer hem niet, maar help hem nadenken; die hersenen moet je toch een beetje blijven trainen. Bijvoorbeeld als hij gaat douchen. Hij vergat altijd een handdoek mee te nemen dus nu vraag ik hem wel eens: wat heb je nodig als je gaat douchen? Ik geef dan niet meteen het antwoord, maar laat hem eerst nadenken. Soms maak ik er een spelletje van en help hem een beetje op weg. Niet als hij moe is of afgeleid, dan lukt het niet. Dan moet je ook niet ingewikkeld doen en teveel van hem vragen.’

‘Eén nacht per week slaapt Wout bij mij, als ik niet de volgende dag hoef te werken. We maken dan samen het ontbijt klaar. Ik begeleid hem in de volgorde van dingen en laat hem zo veel mogelijk zelf doen, ook zijn medicijnen. Die leg ik niet voor hem klaar, maar ik help hem om ze zelf te pakken en in te nemen.’

‘Ik probeer alles positief te benaderen, ook als ik het zelf niet leuk vind, maar het wel leuk is voor Wout. Mijn liefde voor hem en humor helpen me daarbij. Ik wil hem niet verdrietig of boos maken en dus lachen we veel en halen zottigheid uit. Op deze manier hebben we het heel gezellig samen.’

Jacqueline (48)

Vraag de gratis brochure 'leven met dementie' aan

Hierin lees je onder meer over hoe je om kunt gaan met je naaste.

 

1 reactie
Tonen: Nieuwste reacties
Jouw laatste reactie op dit artikel
A

Anne

Mijn partner heeft dementie

Chapeau Jaqueline. Liefde is niet te sturen, het stuurt jou. Niet gemakkelijk in dat bootje waar jullie samen nu in zitten. Mijn man heeft ook Alzheimer. Het is een heel proces waar je naar toe groeit. Wens jullie nog heel veel mooie momenten toe. En....geniet van de dag Jaqueline en van Wout natuurlijk ?❣.

10 augustus 2016

Samen met jou en andere mantelzorgers willen we ontdekken wat we nog allemaal kunnen verbeteren aan dementie.nl.

Geef ons advies